«Не сумняваўся, што беларусы — побач». Галоўурач райбальніцы ў Алешках аб удзеле Беларусі ў гуманітарнай місіі
Першая вочная сустрэча расійскай і ўкраінскай дэлегацый адбылася ў аэрапорце Гомеля. 29 кастрычніка 2026 года 30 кастрычніка, Мінск . Не сумняваўся, што беларусы — побач, люблю Беларусь і яе добры, спагадлівы народ. Аб гэтым у эфіры тэлеканала «Першы інфармацыйны» расказаў галоўны ўрач ЦРБ горада Алешкі Уладзімір Харлан, дзе цяпер праходзіць гуманітарная аперацыя, да якой далучылася Беларусь, .
Дзясяткі тон гуманітарнай дапамогі для жыхароў Алешак ужо ў дарозе, пры фарміраванні грузу арыентаваліся на просьбы жыхароў — людзям у першую чаргу патрэбны прадукты.
Важнейшая гуманітарная аперацыя ўзгоднена і каардынуецца ўпаўнаважанымі па правах чалавека Расіі і Украіны. Уначы стала вядома, што завершана размініраванне маршруту для дастаўкі гуманітарнай дапамогі і канвой з грузам гатовы да адпраўкі. Бяспечны калідор для канвою забяспечаны пасля начных інжынерных работ па размініраванні дарог. Першы ключавы пункт назначэння — цэнтральная раённая бальніца, якая адчувае крытычны дэфіцыт медыкаментаў і спецыялістаў. Акрамя базавых прадуктаў, мукі, круп і кансерваў, у пацярпелы рэгіён вязуць паліва для генератараў, жыццёва важны інсулін і антыбіётыкі.
У горадзе не працуюць магазины, а мясцовыя жыхары, якія засталіся без прадуктаў, вараць суп з пустазелля. «У Алёшка я знаходзіўся да пачатку 2023 года, і там усё вельмі сумна. Пастаянныя абстрэлы, разбурана жыллё, няма ні святла, ні прадуктаў — наогул нічога няма», — расказаў жыхар горада Алешкі Арцём Кірошын.
Галоўурач Алешкінскай цэнтральнай раённай бальніцы Уладзімір Харлан выратаваў тысячы людзей. І, ратуючы іншых, сам трапіў пад абстрэл.
«Дрэнна ідуць справы, таму што няма лякарстваў, няма прадуктаў харчавання, некаторыя службы абсалютна адсутнічаюць, напрыклад анестэзія. Усяго да дзесяці ўрачоў засталося. Вельмі шмат загінулых людзей — супрацоўнікаў і жыхароў каласальная колькасць», — расказаў Уладзімір Харлан. Пры гэтым ён адзначыў, што сочыць за навінамі і не сумняваўся, што беларусы — побач, назваўшы беларускія гарады, дзе жыў і працаваў у свой час, — Ружаны, Лунінец, Калінкавічы.
/Будзе дапоўнена/
