Вафельныя батончыкі, якімі частавалі Лукашэнку: расказваем сакрэт папулярнага ласунку
Аляксандр Лукашэнка ў час наведвання фабрыкі «Чырвоны мазыранін» Навіны сюжэта «»Па факце: рашэнні Першага». Праект БЕЛТА» Лукашэнка назваў гематаген любімым ласункам дзяцінства. Даведаліся, з чаго яго робяць сёння У чым сакрэт беларускай бульбы фры і ці ацаніў яе Лукашэнка? Рэпартаж з вытворчасці У красавіку Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка наведаў фабрыку «Чырвоны мазыранін». Ён азнаёміўся з тэхналогіяй вытворчасці кандытарскай прадукцыі і прадэгуставаў прысмакі, створаныя на розных беларускіх прадпрыемствах. Сярод іх — вафельны батончык «Крошкі-васьміножкі» гомельскай фабрыкі «Спартак». Аб дзіцячай лінейцы кіраўніку дзяржавы расказалі вельмі падрабязна. Напрыклад, што такая прадукцыя вырабляецца на аснове не пальмавага, а какосавага, сметанковага або рапсавага алею. Акрамя таго, у яе дабаўляюць кальцый і вітаміны. Як робяць гэты ласунак, расказваем і паказваем у праекце БЕЛТА «Па факце: спецыяльны рэпартаж».
Як прыгатаваць вафельны ліст
Такім чынам, мы на фабрыцы «Спартак», а калі дакладней — у цестамясільным аддзяленні. Тут замешваюць вафельнае цеста. Працэс аўтаматызаваны і закрыты для старонніх вачэй. Але нам удалося сёе-тое разведаць: робяць вафельнае цеста з мукі, вады, яечных прадуктаў, какосавага алею, солі і соды.
«Усё загружаецца ў змешвальную ёмістасць, перамешваецца на працягу шасці мінут, і наша вафельнае цеста гатова. Па трубаправодах яно паступае на вафельную печ», — расказала вядучы інжынер-тэхнолаг вафельнага цэха кандытарскай фабрыкі «Спартак» Вікторыя Мазурава.
Вафельны ліст выпякаецца паміж дзвюма плітамі пры тэмпературы 160 градусаў на працягу дзвюх мінут. Атрымліваецца 48 лістоў за мінуту.
«Вафельны ліст ахалоджваецца ва ўмовах цэха на арачным ахаладжальніку і паступае на ўстаноўку для нанясення начынкі бескантактавым спосабам. Праходзячы пад намазнай лейкай, ён пакрываецца начынкай і далей складваецца ў вафельны пласт», — растлумачыла вядучы інжынер-тэхнолаг.
Працэс пакрыцця вафельнага ліста начынкай нечым нагадвае будаўнічыя работы. Устройства, падобнае на валік, наносіць начынку на вафельныя лісты, нібы клей на пліты. І смачны раствор звязвае іх. Атрымліваюцца даволі тоўстыя пласты. Але што ж у саставе гэтай начынкі?
«Начынка складаецца з цукру, какосавага алею, какавы, малака сухога неразведзенага, натуральнай ванілі. Усё згодна з рэцэптурай», — адзначыла Вікторыя Мазурава.
Паводле яе слоў, у саставе таксама ёсць вяршкі. Яны робяць начынку мяккай, надаюць прыемнае малочна-сметанковае адценне.
З чаго складаецца вафельны батончык
За працэсам вытворчасці ўважліва сочыць аператар лініі.
«Начынка наносіцца на вафельны ліст, і фарміруецца вафельны блок. Пасля чаго ён праходзіць вагі і паступае ў халадзільную камеру для ахаладжэння, — расказала аператар лініі ў вытворчасці харчовай прадукцыі Ірына Сякач. — А мая работа заключаецца ў тым, каб сачыць за якасцю і прадукцыйнасцю выпускаемай прадукцыі».
У кожнага віду прадукцыі — свая вага вафельнага пласта. Працэс узважвання аўтаматызаваны, і некандыцыя тут не пройдзе.
«Вага нашага пласта — кілаграм і дзвесце грам. Гэта вафельны батончык дзевяціслойны неглазураваны», — прывяла прыклад Ірына Сякач.
Пласт ахалоджаецца 10 мінут у спецыяльнай камеры і затым паступае на ўчастак нарэзкі. Тут яго сустракае другі аператар лініі.
«Штурхачом вафельны пласт рэжацца вертыкальна, потым гарызантальна штурхаецца і разразаецца на роўныя прыгожыя батончыкі. Гэтыя батончыкі ідуць на выраўноўванне, а затым — на ахаладжэнне і потым на ўпакоўку», — растлумачыла аператар лініі ў вытворчасці харчовай прадукцыі Аксана Іванова.
З аднаго вафельнага пласта атрымліваецца 51 батончык. Затым ужо нарэзаныя батончыкі трэба зноў крыху ахаладзіць: у час нарэзкі яны могуць крыху нагрэцца, гэта перашкодзіць якаснай упакоўцы.
Пасля халадзільніка батончыкі паступаюць на дзве лініі. Тут яны загортваюцца — гэты працэс скорасны і аўтаматызаваны. Але за тым, каб усё адбывалася без збояў, усё роўна сочыць чалавек.
«Я набіраю на камп’ютары колькасць, параметры. Гляджу, каб не было перакосаў, сачу за спайкай. За мінуту выпускаецца 125 батончыкаў. А калі адзін аўтамат спыняецца, то на другі батончыкаў ідзе ў два разы больш — 350», — апісала прынцып вытворчасці аператар лініі выпускаемай прадукцыі Алена Котава.
Штомесяц «Спартак» выпускае каля сямі тон батончыкаў «Крошкі-васьміножкі». Пастаўкі ажыццяўляюцца ў краіны блізкага і далёкага замежжа.
Чаму кандытарскія фабрыкі — гэта «народныя прадпрыемствы»
Дарэчы, роўна 10 гадоў таму, у чэрвені 2016 года, Прэзідэнт Беларусі наведаў кандытарскую фабрыку «Спартак». На прадпрыемстве ён заявіў, што не шкадуе аб рашэнні вярнуць «Спартак» у рукі дзяржавы.
«Я зыходзіў не з нейкіх прыватнаўласніцкіх намераў, а з дзяржаўных інтарэсаў. Гэтыя прадпрыемствы павінны належаць дзяржаве, а калі не належаць, то быць поўнасцю пад кантролем і кіравацца дзяржавай», — сказаў беларускі лідар.
Справа ў тым, што ў 1990-я фабрыка, як і некаторыя іншыя прадпрыемствы ў Беларусі, была акцыяніравана. Акцыі раздалі работнікам, але мясцовыя і замежныя дзялкі хутка скупілі іх за бясцэнак і сталі гаспадарамі гэтых прадпрыемстваў. Такія схемы прыватызацыі ў той час былі не ў навіну.
Прэзідэнт заўсёды прытрымліваўся дакладнай пазіцыі: кандытарскія фабрыкі і падобныя вытворчасці ў Беларусі — гэта прадпрыемствы народныя і для дзяцей. «Колькі б ні каштавалі нашы кандытарскія вырабы, бацька і маці ўсё роўна для дзіцяці іх купяць. А значыць, гэта стратэгічныя прадпрыемствы, яны будуць заўсёды», — тлумачыў сваю пазіцыю кіраўнік дзяржавы.
Адсюль вынікалі і яго патрабаванні: «Усе размовы, што ў нас «Камунарку» і «Спартак» хочуць забраць і прадаць — забудзьце! Тут будзе дзяржаўнае прадпрыемства для народа! І гэта не толькі прадпрыемства калектываў, гэта здабытак народа, гэта стваралася пакаленнямі, і мы зробім так, што гэтыя прадпрыемствы будуць проста блішчаць на фоне іншых».
Так яно і атрымалася.
