Жывая памяць у радках з перадавой: БЕЛТА прадставіла праект «Лёсы, складзеныя ў трохкутнік» ва Уфе
27 кастрычніка, Уфа . Беларускае тэлеграфнае агенцтва прадставіла выставу «Лёсы, складзеныя ў трохкутнік» ва Уфе ў Дзяржаўнай канцэртнай зале «Башкортастан» напярэдадні канцэрта-рэквіема «Кожны трэці»,
Фотавыстава «Лёсы, складзеныя ў трохкутнік» заснавана на аднайменным сумесным інтэрнэт-праекце БЕЛТА і Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Экспазіцыя дае магчымасць паглыбіцца ў асабістыя гісторыі тых, хто загінуў на фронце, і тых, хто прайшоў усю вайну і вярнуўся дамоў. Расказ вядзецца праз сапраўдныя артэфакты: асабістыя пісьмы ваеннага перыяду і паштоўкі, адпраўленыя з перадавой сваім родным, а таксама праз архіўныя фотаздымкі тых гадоў.
Як падкрэсліў першы намеснік генеральнага дырэктара БЕЛТА Васіль Мацвееў, кожнае такое пісьмо лічылася рэліквіяй і захоўвалася ў доме гэтак жа, як каштоўная ікона. Пісьмы станавіліся сувязнай ніткай, якая аб’ядноўвала блізкіх людзей, што знаходзіліся па розныя бакі тылу і фронту. Дарылі надзею тым, хто чакаў родных дома, і надавалі ўпэўненасць тым, хто кожны дзень бясстрашна выходзіў у бой. Сёння дзякуючы такім пісьмам можна прасачыць за гісторыямі некалькіх пакаленняў адной сям’і, якая перажыла вайну, акупацыю, разлуку, пошук і ўз’яднанне.
Акрамя таго, выстава дае магчымасць папасці ў мінулае і адправіць родным і блізкім «трохкутнік» з пасланнем. Ён дойдзе ў любую кропку Беларусі або Расіі. У акцыі прынялі ўдзел студэнты Уфімскага каледжа статыстыкі, інфарматыкі і вылічальнай тэхнікі.
Паліна Прохарава вырашыла напісаць пісьмо бацьку, які жыве ў гадзіне язды ад Уфы. Дзяўчына прыехала вучыцца ў каледж, вельмі сумуе па сваёй сям’і і рада, што ў яе з’явілася магчымасць звязацца з імі такім незвычайным, але запамінальным спосабам. «Мне спадабалася выстава. Нам падрабязна расказалі, як яна стваралася і чаму была прысвечана. Гэта вельмі цікава — больш падрабязна паглыбіцца ў мінулае і ўбачыць, чым жылі нашы бабулі і дзядулі, прабабкі і прадзеды, праз якія выпрабаванні яны праходзілі і што пакінулі нам», — падкрэсліла Паліна Прохарава.
Яна дадала, што ў іх у школах і каледжах даволі часта праводзяцца патрыятычныя мерапрыемствы, а на класных гадзінах самі школьнікі праяўляюць ініцыятыву і прадстаўляюць праекты і прэзентацыі, звязаныя з Вялікай Айчыннай вайной, таму што гэта тэма застаецца актуальнай і ў наш час.
Юлія Кутупава таксама вырашыла напісаць пісьмо бацькам, якія жывуць далёка ад горада, дзе яна вучыцца. «Я ні разу ў жыцці не пісала нікому пісьмо, таму запомню гэту выставу надоўга. Радуе, што ёсць магчымасць наведваць такія выставы, удзельнічаць у інтэрактывах, даведвацца шмат чаго новага. Здавалася б, мы чытаем пра вайну ў кнігах, але тут усё адчуваецца па-іншаму», — падзялілася ўражаннямі яна.
Паводле слоў выкладчыка Уфімскага каледжа статыстыкі, інфарматыкі і вылічальнай тэхнікі Ліліі Юнусавай, такія мерапрыемствы дапамагаюць пашыраць кругагляд, вучыць дзяцей і самім бліжэй знаёміцца з рознымі старонкамі гісторыі. «Уражанні ад экспазіцыі самыя прыемныя, таму што сапраўды ідзе поўнае паглыбленне: чытаеш гэтыя пісьмы і прасякаешся гісторыяй, а значыць, яна цудоўна спраўляецца са сваёй задачай», — падкрэсліла Лілія Юнусава.
«Наш каледж стараецца хаця б раз у год накіроўваць нас на розныя патрыятычныя канцэрты, але такую выставу мы бачым упершыню. Думаю, у жыцці гэтых дзяцей гэта першыя пісьмы, якія яны пішуць ад рукі і запячатваюць у канверт. І, вядома, такія акцыі трэба праводзіць як мага часцей, каб усе памяталі тыя часы, цанілі дастатак і добрае жыццё, якое яны маюць сёння, і стараліся захаваць гэты мір», — рэзюмавала выкладчык. 
Фота Таццяны Матусевіч
