«Па целе бегаюць мурашкі». Удзельнікі «Поезда Памяці» падзяліліся ўражаннямі ад Брэсцкай крэпасці
21 чэрвеня, Брэст . Удзельнікі праекта «Поезд Памяці» падзяліліся з карэспандэнтам БЕЛТА ўражаннямі ад наведвання Брэсцкай крэпасці, дзе яны прынялі сімвал культурна-адукацыйнага праекта.
Пасля дыялогавай пляцоўкі са старшынёй Савета Рэспублікі Наталляй Качанавай хлопцы і дзяўчаты адправіліся ў Брэсцкую крэпасць — месца, якое сімвалізуе супраціўленне, мужнасць і гераізм нашага народа ў барацьбе з нямецка-фашысцкімі захопнікамі. 8 мая 1965 года Брэсцкай крэпасці было прысвоена ганаровае званне «Крэпасць-герой».
Удзельніца праекта з Гродзенскай вобласці Злата Захарава сёння аддала даніну павагі свайму прадзеду Васілю Іванавічу, які на сабе зведаў усе жахі вайны. «Я так расчулілася, што цяпер заплачу, успамінаючы ўсе гісторыі пра нашых герояў. Эмоцый вельмі шмат. Я першы раз у Брэсце, і вельмі рада тут пабываць», — сказала школьніца.
«Я марыла трапіць у гэты праект, і мая мара ажыццявілася. На самай справе ўнутры зашкальваюць эмоцыі. Успаміны прадзеда перадаюцца ў нашай сям’і ў вусным выглядзе. Ён памёр, калі маёй бабулі было ўсяго толькі 10 гадоў, і яна дастаткова мала памятае, але пры падрыхтоўцы да праекта яна мне вельмі моцна дапамагла. Так, я даведалася, што дзядуля, які нарадзіўся ва Украіне, прыйшоў з вайны дадому толькі праз год. Ён вяртаўся пешшу з Эстоніі. На вайне ён працаваў поварам і гатаваў кашу ў акопах, выносіў па 20 раненых салдат з поля», — падзялілася Злата Захарава.
Дар’я Хвашчынская з Мінска, але ў Брэсце ў яе жыве шмат сваякоў, у тым ліку бабуля і дзядуля, таму яна ўжо не першы раз пабывала ў Брэсцкай крэпасці. «Я тут усё ведаю, усё тут для мяне роднае. Я рада, што да нас так адносяцца і хочуць паказаць і расказаць усё аб подзвігу продкаў. Па целе бегаюць мурашкі», — падзялілася ўражаннямі ўдзельніца праекта. Яна дадала, што яе прадзед па матчынай лініі пайшоў на фронт з двума сваімі братамі, але назад вярнуўся адзін.
Яна Цапік з Магілёўскай вобласці прызналася, што здзівілася памерам і манументальнасці Брэсцкай крэпасці. «Нават не ведаю, як апісаць свае эмоцыі, таму што гэта грандыёзнае збудаванне. Вельмі хочацца ўбачыць рэканструкцыю і акунуцца ў гэту атмасферу. Пра праект я даведалася дзякуючы педагогу-арганізатару з маёй школы Ліліі Вячаславаўне, якая працуе ў праекце выхавальнікам. Яна мне вельмі дапамагла. У сваім эсэ я расказвала пра прадзеда, які пайшоў на вайну і быў узнагароджаны рознымі ордэнамі, у тым ліку медалём «За адвагу». На жаль, я не застала яго ў жывых. Ён памёр ад ранення пасля вайны, але мне пра яго пастаянна расказвалі бабуля і дзядуля», — адзначыла Яна Цапік.
Удзельнікі «Поезда Памяці» ўсклалі кветкі да мемарыяла, ушанавалі памяць загінулых у Вялікай Айчыннай вайне мінутай маўчання. На плошчы Цырыманіялаў пасажыры «Поезда Памяці» 2026 года атрымалі пано, на якім будуць размяшчаць памятныя сімвалы гарадоў маршруту.
«Поезд Памяці» — праект, ініцыяваны кіраўнікамі верхніх палат парламентаў Беларусі і Расіі, упершыню рэалізаваны ў 2022 годзе. Удзельнікамі праекта сталі 200 хлопцаў і дзяўчат. Гэта нашчадкі пераможцаў — прадстаўнікі народаў былых рэспублік Савецкага Саюза, якія ў 1945 годзе атрымалі агульную Перамогу над нацызмам, а таксама краін антыгітлераўскай кааліцыі.
