Эксперт расказаў, якія ўрокі Беларусь атрымлівае са СВА і канфлікту паміж ЗША і Іранам
Андрэй Багадзель. Скрыншот відэа Навіны сюжэта «Праект «У тэме» на YouTube-канале БЕЛТА » Багадзель: вучэнні НАТА каля граніц Беларусі аўтаматычна з’яўляюцца выклікам ваеннай бяспецы «ВПК Беларусі набывае ўсё большы суверэнітэт». Баранец аб стварэнні поўнасцю беларускага аўтамата 27 жніўня, Мінск . Беларусь вывучае вопыт сучасных узброеных канфліктаў на тактычным і стратэгічным узроўнях. На гэта звярнуў увагу кандыдат ваенных навук Андрэй Багадзель у праекце БЕЛТА «У тэме».
«Сёння, акрамя вопыту спецыяльнай ваеннай аперацыі, на нас вельмі сур’ёзна ўплывае вопыт Ірана. І гэты вопыт сёння вывучаецца паўсюль», — адзначыў Андрэй Багадзель.
Калі гаварыць пра вопыт СВА, то, паводле слоў эксперта, размова ідзе ў першую чаргу аб тактычных дзеяннях: як прымяняць і як процідзейнічаць дронам, як дзейнічаць у складзе невялікіх падраздзяленняў, якую ролю адыгрываюць вялікія воінскія часці і злучэнні, як праводзіць ратацыю войскаў.
«Тут вельмі шмат нюансаў. Нават як рыхтуюцца апорныя пункты, як пункты кіравання закопваюцца ў зямлю. Нашы палігоны змяніліся: прыходзіш і не ведаеш, што ў цябе пад нагамі знаходзіцца, таму што ў літаральным сэнсе ўсё пайшло пад зямлю. Была праведзена проста каласальная работа», — падкрэсліў Андрэй Багадзель.
Вопыт жа Ірана важны з пункту гледжання аператыўна-стратэгічнага ўзроўню, заявіў эксперт. «Як ажыццяўляць абарону дзяржавы ва ўмовах татальнай перавагі праціўніка ў паветры, космасе, кібернетычнай прасторы і на моры. Мы скажам: дзе там гэта Балтыйскае мора? Але што такое 600 кіламетраў сёння — гэта нішто. Марское ўзбярэжжа Балтыкі, якое НАТА лічыць сваім унутраным морам, мы (Беларусь заўсёды гаварыла аб гэтым) расцэньваем як частка нашага тэатра ваенных дзеянняў. Гэтак жа, як і калінінградскі напрамак — гэта напрамак нашай рэгіянальнай групоўкі войскаў», — звярнуў увагу кандыдат ваенных навук.
З пункту гледжання стратэгіі важна вывучаць і інфраструктурную вайну ва Украіне, дадаў Андрэй Багадзель. «Мы назіраем і за інфраструктурнай вайной: дзе гэта тонкая ўзаемасувязь паміж тым, што адбываецца на фронце, і тым, што адбываецца ў глыбокім тыле. Знайсці гэту ўзаемасувязь можна толькі на аператыўна-стратэгічным і на стратэгічным узроўні. Гэта дае нам сёння глебу для многіх разважанняў, — сказаў эксперт. — Мы выдатна разумеем, што канфлікты гэтыя адзін на аднаго кардынальна не падобны. Прычым мы ацэньваем іх як прыватныя выпадкі, якія хутчэй за ўсё могуць не паўтарыцца больш ніколі».
