Лукашэнка ацаніў палескія пампушкі. Даведаліся, як іх прыгатаваць
Навіны сюжэта «»Па факце: рашэнні Першага». Праект БЕЛТА» «Я вам скажу, шыкоўны сальцісон!» Даведаліся аб сакрэтах мяснога далікатэсу, які прывёў у захапленне Лукашэнку Без воцату і лішніх дабавак: даведаліся рэцэпт той самай квашанай капусты, якой частавалі Лукашэнку У жніўні Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка прыняў удзел ва ўрачыстым адкрыцці фестывалю «Кліч Палесся». А пасля наведаў падворкі, дзе азнаёміўся з рамеснымі традыцыямі гэтага самабытнага краю. Паглядзець на Палессі і сапраўды ёсць на што: ад пляцення з лазы да вырабу легендарных чаўноў. Але які фестываль без народнай кухні? Кіраўніка дзяржавы мясцовыя жыхары пачаставалі палескімі пампушкамі і квасам. І не проста пачаставалі, а, карыстаючыся выпадкам, папрасілі далучыцца да важнага рытуалу: падзьмуць з чатырох бакоў у драўляную дзежку, дзе замешваецца цеста. Па народнай традыцыі, гэта абавязкова павінен зрабіць менавіта мужчына, каб хлеб удаўся, атрымаўся пышным і смачным. Якія яшчэ сакрэты хаваюць палескія пампушкі, расказваем у новым выпуску праекта БЕЛТА «Па факце: спецыяльны рэпартаж».
Пампушкі для кіраўніка дзяржавы спякла начальнік турыстычнага комплексу «Ляскавічы» Нацыянальнага парку «Прыпяцкі» Ганна Бамбіза. Сюды мы і накіраваліся, каб пазнаёміцца з захавальніцай традыцыйнага рэцэпта палескіх булачак.
Ганна Бамбіза прызналася, што для Прэзідэнта яна на ўсякі выпадак прыгатавала два варыянты пампушак, але зрабіла стаўку на адданасць традыцыям і любоў да простай, добра прапечанай вясковай выпечкі.
«Я была задаволена. Дзякуй, што ён ацаніў мае пампушкі. Я ведала, што ён будзе есці падрумяненыя, але спякла два варыянты: адны святлейшыя, а другія — цямнейшыя», — расказала яна.
Такім чынам, для прыгатавання пампушак нам спатрэбяцца: малако, соль, цукар, алей і дрожджы. «У цёпленькай вадзічцы грам 30 дражджэй развяду, няхай падыходзяць», — пачынае прыгатаванне Ганна Бамбіза.
Яна бярэ два літры малака пакаёвай тэмпературы, цукар дабаўляе на смак — зусім крыху. Але калі вы любіце салодкае, то можна і больш. Лыжка солі, а колькі мукі — Ганна Васільеўна раіць глядзець на цеста. Сама яна дабаўляе на вока. Што датычыцца дражджэй, тут ёсць адзін лайфхак.
«Дрожджы, калі рабочыя, яны шумяць. Іх трэба паслухаць», — растлумачыла пекар.
У рэцэптах заўсёды пішуць прыкладна так: «Вымешвайце цеста 10-15 хвілін, пакуль яно не стане мяккім і эластычным». Гучыць як кулінарная медытацыя. Але на справе гэта цяжкая праца. Але і тут у Ганны Васільеўны свой падыход.
«Маці казала: «Цеста будзе гатова, калі рука ўжо будзе чыстай, без цеста», — зачароўвае яна нас не толькі прыгатаваннем пампушак, але і пявучай палескай гаворкай.
У кожнай палескай гаспадыні свой рэцэпт пампушак. У дзяцінстве, успамінае Ганна Бамбіза, ні масла, ні маргарыну не было. Ды і яек на вялікую сям’ю не назапасішся. Вада, дрожджы, соль — і было смачна. А ўсё таму, што ў печы гатавалі, дадае яна.
«Духавая шафа — гэта зусім іншае. У печы ўсё смачна. Што ні паставіш, што ні накідаеш у чыгун — усё будзе смачна», — заяўляе Ганна Васільеўна.
Калісьці пампушкі гатавалі кожную нядзелю. Гэта быў закон. Елі іх потым увесь тыдзень.
«Мама іх пякла, а я глядзела і навучылася. Толькі яна больш пякла пампушкі на чарэні (ніжняя каменная або цагляная плоскасць унутры печы, куды выкладваюць дровы, а пасля іх прагарання і ачысткі ад попелу саджаюць хлеб. — Заўвага БЕЛТА). Гэта адзін з найстарэйшых рэцэптаў. Выграбаеш жар мокрай анучкай і тады ўжо на дошку кладзеш пампушкі», — успамінае начальнік туркомплексу.
Ад мамы Ганна Васільеўна пераняла любоў не толькі да кулінарыі, але і да рукадзелля. Мы глядзім на яе адзенне і разумеем: такі ўбор на маркетплэйсе не купіш.
«Гэта мама мая вышывала. Выткала спадніцу. Яна рабіла, а я пераняла. Тут станок мой стаіць, яго дзед мой зрабіў. Я аддала яго ў музей, а сабе купіла іншы — меншы. Ён дома ў мяне. Сядзеш, падчэшаш і ўспомніш дзяцінства», — расказвае Ганна Бамбіза.
Прэзідэнт заўсёды асабліва цёпла ставіўся да Палесся. Калі ён упершыню прыехаў сюды і пацікавіўся, што трэба палешукам, людзі адказалі: хлеба.
«Раней у нас быў калгас. Але доўга не было зарплаты. Потым Прэзідэнт прыехаў да нас у вёску, і сталі ў магазіне з’яўляцца тавары розныя. Людзі папрасілі ў яго пякарню. Я пяку хлеб па тым жа рэцэпце, што і ў пякарні. Хоць пякарня ўжо не працуе, але я памятаю той хлеб і яго водар: вельмі смачны быў», — успамінае начальнік турыстычнага комплексу.
Пакуль мы разглядалі ўборы і знаёміліся з гісторыяй рэгіёна, нашы пампушкі падаспелі. Дарэчы, маці Ганны Бамбізы вымочвала іх у чарнічным варэнні. Чым не палескія сінабоны? Запамінайце рэцэпт і — cмачна есці! 
